Hoe Tons carrière meebeweegt met de tijd

- Ton SterkProductmanager
- Leestijd
Ton werkt 30 jaar bij Rabobank: “Ik dacht: ik blijf hier een jaartje”
Toen Ton begin jaren ’90 als jonge stagiair binnenliep bij Rabobank, had hij één doel: afstuderen. “Ik was 23 jaar en dacht: ik blijf hier een jaartje”, zegt hij lachend. Het liep anders. Inmiddels werkt Ton al meer dan 30 jaar bij de bank. Hij groeide door van servicedeskmedewerker tot productmanager en is nu verantwoordelijk voor de werkplekken van tienduizenden collega’s.
“Ik heb een hoop gezien hier”, begint Ton. “Servicedeskmedewerker, projectmanager, specialist, scrum master en product owner. Ik ben het allemaal geweest en heb van elke stap genoten.” Nu is Ton productmanager én product owner. Samen met zijn team zorgt hij dat alle collega’s wereldwijd veilig en soepel kunnen werken. Ze zijn verantwoordelijk voor onder andere laptops, besturingssystemen en printers. “Wij leggen de basis voor hybride werken en maken het mogelijk dat collega’s veilig thuis inloggen of een vergadering vanuit het buitenland bijwonen.”
Nieuwsgierigen hebben de halve wereld
Van tevoren wist Ton niet welke kant hij op wilde. “Ik had geen groot carrièreplan. Ik was nieuwsgierig, dat wel.” Die nieuwsgierigheid bracht hem op verschillende plekken in de organisatie. “Ik kon opleidingen volgen, certificeringen halen en vooral veel leren in de praktijk. Soms door een training, soms door een nieuwe rol uit te proberen.” Zo stapte Ton bewust van functie naar functie. “Ik werd gestimuleerd om te ontdekken waar mijn kracht lag. En als iets minder goed paste, was dat ook oké. Die ruimte heeft me geholpen om te groeien.”
Spiegeltje aan de wand
In een carrière van 30 jaar zijn er meerdere momenten die eruit springen. Eén daarvan is het traineeprogramma begin jaren 2000. “Daar kreeg ik spiegel voorgezet. Ik kreeg feedback op mijn werk, maar ook op hoe ik samenwerkte, communiceerde en keuzes maakte.” Die periode gaf hem richting. “Ik leerde waar mijn sterke punten lagen en waar ik moest bijleren. Die inzichten heb ik meegenomen in elke rol daarna. Rabobank investeert in ontwikkeling en dat heeft me gevormd tot de professional die ik nu ben.”
Een ponskaart?
Niet alleen Ton ontwikkelde zich. Ook de wereld om hem heen veranderde razendsnel. “Toen ik begon, werkten we nog met ponskaarten. Windows kwam net kijken. Later gingen we naar laptops, naar centrale printing en uiteindelijk cloudoplossingen. Ik werd in elke fase meegenomen. Nieuwe technologie betekent ook nieuwe kennis. Rabobank zorgde voor opleidingen, tijd om te leren en ruimte om fouten te maken. Het is belangrijk om up-to-date te zijn in de technologie. Vooral voor een bank.”
Volwassen manier van werken
Hybride werken is voor iedereen binnen de bank inmiddels vanzelfsprekend. Voor Ton draait dat allemaal om vertrouwen. “Dat vind ik volwassen. We hebben hier geen dichtgetimmerde regels, maar de verwachting dat je zelf het beste weet waar je nodig bent. Voor samenwerking kom ik graag naar kantoor, wil ik me focussen dan blijf ik thuis. Dat wordt trouwens goed gefaciliteerd: Rabobank zorgt voor een goede thuiswerkplek en fijne IT-voorzieningen.”
Ruimte doorgeven
De ruimte die Ton in zijn werk krijgt, werkt ook door buiten Rabobank. Al twaalf jaar is hij betrokken bij een G-voetbalteam in Bodegraven, waarin ook zijn eigen zoon speelt. “Toen we het opzetten, waren er vier spelers. Nu zijn het er vijftien. Voor kinderen met een lichamelijke of verstandelijke beperking is sporten niet vanzelfsprekend. Juist daarom is het zo bijzonder om te zien wat er gebeurt als je ze die ruimte wél geeft.”

Wat hij op het veld ziet, herkent hij ook in zijn werk. “Als je kijkt naar wat iemand kan in plaats van wat niet lukt, zie je mensen groeien. Dat geldt voor die kinderen, maar net zo goed voor collega’s.” Het is een manier van denken die vanzelf in zijn werk is geslopen. “Je creëert een omgeving waarin mensen mee kunnen doen. Dat is eigenlijk altijd mijn uitgangspunt.”
Kijken wat er wel kan
Iets goeds doen voor een ander, dat wil Ton ook op zijn werk. Zo doneerde zijn team onlangs gebruikte laptops aan een woonvoorziening voor mensen met een verstandelijke beperking. “Voor ons waren het afgeschreven apparaten. Voor de bewoners ging er ineens een wereld open.” De laptops maakten het mogelijk om te leren, communiceren en zelfstandiger te zijn. “Dat laat zien hoeveel impact technologie kan hebben, als je het op de juiste plek inzet. Dat besef leeft ook in mijn team. Het herinnert ons eraan waarom ons werk ertoe doet.”
30 jaar later
Ton kijkt terug op zijn loopbaan. “Een mooie reis”, vat hij samen. “Ik ben meegegroeid met de bank en met de technologie. Ik heb vertrouwen en ruimte gekregen om mezelf te ontwikkelen en voel me hier thuis. Dat is waarom ik hier nog steeds met plezier rondloop.”
