Jo-Ann: ‘Transitieverlof is een signaal dat Rabobank je serieus neemt’
- Jo-Ann van den HeuvelAnalist externe fraude team monitoring & request
- Leestijd
Toen Jo-Ann in 1998 bij Rabobank begon, wilde ze vooral ervaring opdoen. Dát is gelukt, want bijna 28 jaar later werkt ze er nog steeds. Ze groeide door naar de afdeling Financial Economic Crime en werkte zich op tot een ervaren analist. In 2023 groeide ze op persoonlijk vlak: ze ging in transitie om de vrouw te worden die ze zich altijd al voelde. ‘Mijn naam veranderde. Mijn uiterlijk ook. Maar mijn werk, kennis en collega’s bleven hetzelfde.’
Binnen Financial Economic Crime (FEC) werkt Jo-Ann aan informatieverzoeken van opsporingsdiensten. Politie, FIOD of justitie kan via officiële vorderingen gegevens opvragen in strafrechtelijke onderzoeken. ‘Wij zoeken uit wat ze nodig hebben, gaan op zoek naar de juiste informatie en verstrekken die zorgvuldig.’ Soms ziet ze een zaak zelfs terug in het nieuws. ‘Dan besef je dat je achter de schermen hebt bijgedragen aan iets groters. Dat is wel heel tof.’
Nu iedereen het hier weet, kan ik gewoon mezelf zijn."
Wegdrukken en parkeren
Jo-Ann zit helemaal op haar plek bij Rabobank. Maar in haar eigen lichaam voelt ze zich niet altijd thuis. ‘Ik wist al lang dat ik een vrouw ben, maar ik heb het jaren geparkeerd. Werk, gezin: het leven gaat door. Tot het moment dat ik het niet meer kon wegdrukken. Professioneel redde ik me prima, maar als je privé steeds een deel van jezelf op afstand houdt, gaat dat ergens wringen.’
Het gesprek aangaan
Na maanden steeds pruik-op, pruik-af tussen online vergaderingen en alleen maar thuis zichzelf durven zijn, koos Jo-Ann voor zichzelf. Ze ging in gesprek met haar leidinggevende. ‘Ik nam haar in vertrouwen en vertelde eerlijk en open waarmee ik worstelde. Ze zei direct: ga dit doen. Ga uitzoeken wie je bent!’ Voor Jo-Ann maakte dat het verschil. ‘Ze maakte het niet zwaar. Ze normaliseerde het. Daarmee voelde ik meteen: oké, dit kan hier. Ik hoef dit niet alleen te doen.’
Teams-sessie met bonkend hart
In september 2023 was het zover. Jo-Ann vertelde haar team dat ze in transitie is. ‘Een coming-out tijdens een Teams-overleg. Achteraf best grappig. Toen zenuwslopend. Ik heb mijn verhaal uitgeschreven, las het voor en eindigde met een foto van mij in vrouwenkleding. Dat was niet eens waar ik zo zenuwachtig voor was. Het ging om erná. Wat zouden ze zeggen of vinden? Wordt het ongemakkelijk? Verandert dit hoe ze naar me kijken?’
Als Jo-Ann naar kantoor
Jo-Anns zorgen bleken ongegrond. ‘Mijn collega’s reageerden allemaal warm en oprecht. Wat me het meest raakte was dat ik berichten kreeg met “Jeetje, wat heb jij moeten strijden”. En dat héb ik ook wel, jarenlang. Maar nu iedereen het hier weet, kan ik gewoon mezelf zijn. Als Jo-Ann naar kantoor. Zonder mezelf te hoeven verbergen of verklaren. Dat vind ik zelf best bijzonder, na hier zo lang als man rond te hebben gelopen.’
My Gender
Na haar eigen coming-out wil Jo-Ann iets betekenen voor anderen binnen de bank. Samen met een collega richt ze het netwerk My Gender op. ‘Het is een onderdeel van de Rabo Rainbow-community. Specifiek voor transgender, intersekse en non-binaire collega’s. En voor collega’s met een kind of ouder in transitie. Zo kunnen we elkaar vinden.’ Het netwerk organiseert gesprekken en denkt mee over praktische zaken. ‘Soms over beleid en pijnpunten. Soms over handige tips voor thuis én op de werkvloer.’
Rabobank gaat mee met de tijd
Rabobank heeft beleid om inclusie te ondersteunen. Diversiteit en inclusie is hier merkbaar en voelbaar. Verschillende culturen, achtergronden, leeftijden, geaardheden en genders: we hebben overal ruimte voor.’
Sinds kort biedt Rabobank transitieverlof aan: 24 weken verlof, flexibel inzetbaar over een periode van 10 jaar. ‘Voorheen regelde ik medische afspraken in mijn eigen tijd. Dat werd bijna onmogelijk. Deze regeling geeft een signaal dat je werkgever je serieus neemt. Er wordt geluisterd en gehandeld. Dat is misschien nog waardevoller dan die 24 weken.’
Niet half, maar helemaal jezelf
Wat hoopt Jo-Ann dat mensen meenemen uit haar verhaal? ‘Dat je hier niet bang hoeft te zijn om veroordeeld te worden. We zijn gelijkwaardig. Je krijgt niet minder kansen als je anders bent. Je wordt er niet op afgerekend. Dat zie je terug. In hoe mensen reageren. In hoe je leidinggevende met je meedenkt. In hoe collega’s naast je blijven staan. Je hoeft niet te kiezen in wie je bent, je mag helemaal jezelf zijn.’